CRANIO-SACRALNA TERAPIJA/ OSTEOPATIJA

Hižo spočatk 20. lětstotka dopokaza Američan Dr. W. G. Sutherland, zo su šowy nopa
pohibliwe, a wón zapřija swój koncept do osteopatije (wučba wo hojenju kosći). Lěkar a osteopat John E. Upledger 1971 w běhu operacije wotkry, zo kapalina mozow a mozowca (Gehirn- und Rückenmarksflüssigkeit), tež likwor mjenowana, w čłowječim ćěle pospochi pulsěruje. Tute pulsěrowanje je samostatny, zakładny rytmus, přirunajomny z bićom wutroby abo z dychanjom. Tutón pohib wotměwa so jako ćečenje likwora mjez nopom (łać. cranium) a křižowej kosću (łać. sacrum/něm. Kreuzbein), wobpłokuje mozy a wjele čuwow a so jako
impuls přez wjazacu włokninu (Bindegewebe) po cyłym ćěle přenjese.
Z wulkej koncentrowanosću a wukubłanymaj, »słuchacymaj« rukomaj hodźi so craniosacralny
puls derje čuć, wowliwować a wurunać. Wón skića direktny přistup k ćělnje zakótwjenej inteligency a regeneraciskej mocy. Přez tute pohiby hodźa so přičiny blokadow a mylene funkcije lokalizować a z jara łahodnymi impulsami kaž lochkim tłóčenjom abo ćehnjenjom wotstronić.

Cranio-sacralna terapija měri so při tym na strukturelne přičiny. Přepytuje na přikład wliw dźerženja ćěła na čelesnowe zhibadło (Kiefergelenk) abo skutkowanje dychanskich pohibow na brjušne organy.
Z njej podpěruje so fleksibilita w tym, zo spěchuje spušćenje dopomnjenkow a začućow, kotrež su we włokninje (Gewebe) składowane.
Jeje integratiwny wliw polěkuje runowaze, jasnosći, nutřkownemu měrej, spokojnosći a regeneraciji.

Cranio-sacralna terapija je so w zašłych lětdźesatkach z dźělneho wobłuka osteopatije k šěrokej, samostatnej formje terapije wuwiła, kotraž mnohe systemy ćěła narěči, mjez druhim čuwowy system, kosće, muskle a wjazacu tkaninu (Bindegewebe), hormonowy system, krejny wobtok a lymfowy system.
Tak so mjez druhim nałožuje při migrenje a druhim hłowybolenju, při mylenju runowahi, problemach z čelesnowym zhibadłom, wučerpanosći, bolosćach w chribjeće abo w zwisku ze sćěhami znjezboženja.

Klasiske nałožowanje tuteje metody je přewšo łahodne a čłowjek začuwa je jako něžne dótknjenje. Druhdy so kombinuje z tróšku krućišimi osteopatiskimi technikami. Pacienća začuwaja terapiju hustohdy jako jara wotputacu, zdźěla wunurjeja so jim z hłubiny wobrazy abo začuća, kotrež chcedźa wobkedźbowane być.

Hižo jednotliwa terapija ma swoju hódnotu. Při chroniskich ćežach pak su zwjetša wjacore terapije trěbne. Za dźěło na ćežišćach, kaž na přikład čelesnowym zhibadle abo hornim dźělu rjapa (Halswirbelsäule), je so jako dobre wopokazało, terapiju wospjet přewjesć (na přikład 5 terminow w tydźenskim wotstawku).

Mylenja balansy so hižo zahe w cranio-sacralnym systemje wotbłyšćuja; tohodla je prewentiwna terapija móžna, byrnjež (hišće) žanych wočiwidnych symptomow njebyło.

CRANIO-SACRALNA TERAPIJA A OSTEOPATIJA
ZA ĆĚŠENKI A MAŁE DŹĚĆI

Hłójčka a rjap dźěsća stej při porodźe hoberskemu skutkowanju mocow wustajenej. Na přikład sunu so dźěle nopa chětro do so. Nic přeco so hłójčka po porodźe zaso sama wot so dospołnje zruna, štož móže so na funkciju mozow, žiłow a mozowych čuwow njederje wuskutkować. Ćeže dźěsća z cycanjom, časte płakanje, napadne přećehnjenje rjapa, komdźenja we wuwiću abo hladanje a wjerćenje dźěsća jenož do jednoho směra móhli na to pokazać, zo je terapija trěbna. Cranio-sacralna terapija skića wuběrne móžnosće pomocy, mjez druhim za pohibliwosć a symetriju kosći nopa a mjezwoča, za pohibliwosć rjapa a strowe požiwanje.

Dołhi abo jara spěšny porod, porod přez rěz, ale tež porod bjez widźomnych komplikacijow móže dźěćo jako trawma dožiwić, kiž móhł jako šok w ćělnej tkaninje (Körpergewebe) składowany być. Cranio-sacralna terapija skića móžnosć, tute zakótwjene začuća łahodnje rozpušćeć a dźěsću na tute wašnje optimalny puć wuwića runać.

W cranio-sacralnej terapiji za ćěšenki so najłahodniše techniki dótkawanja preciznje nałožuja, tak zo je tuta terapija hižo za nowonarodźenych móžna. Prewentiwne přepytowanje a hojenje w prěnich tydźenjach žiwjenja je z wida cranio-sacralneje terapije jara radźomne.

Maćeri su samodruhosć, porod a hladanje ćěšenka wulke wužadanje. Sebje samu zaso začuwać, so regenerěrować a wotputać - to wšo jej pomha, zo by wšitke tute wažne nadawki wukonjeć móhła. Tuž tež jej rady tajku terapiju poskićam.